Brood en spelen

De veroordeling van Jordan Lukaku door de Politierechtbank van Brugge was de laatste tijd niet uit de media weg te slaan. Zowel krantenartikelen als internetfora stonden er vol van. Iedereen had wel een oordeel klaar over de jonge profvoetballer die zich afgelopen week voor de politierechter diende te verantwoorden voor feiten van overdreven snelheid en rijden zonder rijbewijs en het bovendien waagde om de sportclubs en managers mede verantwoordelijk te stellen.

Hoe betreurenswaardig de feiten ook moge zijn, geeft het onverantwoordelijke rijgedrag van jongeheer Lukaku thans wel de gelegenheid om het debat aangaande het grensoverschrijdende gedrag van sommige topsporters en meer specifiek van profvoetballers opnieuw leven in te blazen. Immers, lijkt het veel te vroege heengaan van voetballers zoals François Sterchele en Junior Malanda omwille van overdreven snelheid in het verkeer de voetbalwereld dan toch niet zodanig te hebben wakker geschud dat er sedertdien maatregelen zijn genomen om zulke voorvallen in de toekomst te vermijden.

Net zoals bij de gladiatoren in de Romeinse tijd het geval was, staat voor profvoetballers elke seconde van hun leven slechts in dienst van één doel: winnen. Elke dag opnieuw worden ze opgehitst door trainers, bestuurders, sponsoren, organisatoren, supporters en media om tegemoet te komen aan de hoge verwachtingen. Wie niet voldoet, valt zonder boe of bah af. Of erger, wordt met de grond gelijk gemaakt. Dat (jonge) voetballers in al hun prestatiedrift de weg af en toe eens kwijtraken, kan dan ook niet verwonderen.

Desondanks de talrijke voorbeelden van grensoverschrijdend gedrag in de voetbalsport tijdens de afgelopen jaren lijken (of willen?) omstaanders en rechtstreeks betrokkenen zoals trainers, bestuurders en voetbalouders maar niet inzien dat ook voor hen een belangrijke rol is weggelegd in het vormen van de persoonlijkheid en de zelfredzaamheid van jonge beloftevolle spelers op en rond het voetbalveld. In een wereld die voornamelijk door volwassenen beheerst wordt, is het voor deze jongeren immers niet vanzelfsprekend om eigen grenzen af te tasten, persoonlijkheid te ontwikkelen of voor zichzelf op te komen.

Sportclubs worden vandaag de dag aangemoedigd om kwaliteitsvolle jeugdopleidingen te
organiseren met het oog op detecteren en rekruteren van individueel voetbaltalent en dit
vervolgens op te leiden en maximaal te laten ontplooien. Naast het voetbaltechnische dat
centraal staat, wordt binnen deze opleidingen aandacht besteed aan onder meer schoolresultaten en het volgen van een gezonde levensstijl. De vraag stelt zich echter of het eens niet dringend tijd wordt om voor deze jongeren tevens gespecialiseerde begeleiding op maatschappelijk en financieel vlak te voorzien. Niemand immers die profvoetballers in spe leert omgaan met de enorme druk die met hun kortstondige carrière gepaard gaat en de aanzienlijke financiële middelen die ze vaak op erg jonge leeftijd al verwerven. Net zoals winnaars van grote bedragen via de Nationale Loterij beroep kunnen doen op een professioneel team dat praktisch advies verleent en hen over de eerste schok heen helpt, zouden jonge beloftevolle voetbalspelers binnen hun sportclub voorbereid moeten kunnen worden op de verleidingen die hen te wachten staan.
Het laten volgen van een verkeerscursus bij het B.I.V.V van zodra een droomwagen ter
beschikking wordt gesteld of het laten voeren van promotiecampagnes tegen racisme gelden louter bij wijze van voorbeeld. Het is aan de sportclub, die het dichtst bij haar spelers staat, en eventueel aangemoedigd door de voetbalouders om hierin verder creatief te zijn.

Kortom, de bal in het kamp van alleen de jonge stervoetballer leggen, is al te gemakkelijk.
Iedereen moet zijn steentje bijdragen. In de eerste plaats de sportclubs en de voetbalouders, maar evenzeer de supporters of de maatschappij in het algemeen. Immers blijft het een gegeven van brood en spelen. Enkel aangepaste begeleiding op jeugdniveau kan ervoor zorgen dat voor de gladiatoren van de eenentwintigste eeuw een mooie toekomst is weggelegd, zowel op als buiten de grasmat. Want laat ons wel wezen: het is het individu dat uiteindelijk moet slagen, niet de voetbalster erachter.

Pascal Nelissen Grade

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s