‘Refugees welcome’

Herinnert u zich de beelden nog van vlak voor de interlandstop?

Refugees welcome In de meeste Duitse voetbalstadions hadden supporters spandoeken gemaakt met daarop ‘Refugees welcome’. De beelden gingen de wereld rond. Fans die hun maatschappelijk engagement tonen, dat zie je niet elke dag. Of dat laat men niet elke dag zien, omdat het een beetje atypisch is. Je ziet het in de Bundesliga. Je ziet het bijna niet in de Premier League, hoewel Engeland de bakermat is van community werking rond het voetbal. Je ziet het niet elders: noch bij volgevreten populaire competities, noch in kleinere landen.

Real Madrid deed er een schepje bovenop: het stelde 1 miljoen euro voor de vluchtelingen beschikbaar. Daarmee veeg je geen vijftien jaar potverteren en waanzinnige transferbedragen betalen uit, maar het was een belangrijk signaal. Bayern München was de Koninklijke al voorafgegaan: ook 1 miljoen euro. Bij aanvang van de thuiswedstrijd tegen Augsburg mochten elf jonge vluchtelingen mee het veld oplopen: een ogenschijnlijk makkelijk en simpel gebaar, maar je kunt er donder op zeggen dat die kleine jongens dat hun hele leven niet meer vergeten. Klasse!

En bij ons? Geen spandoeken op de tribunes, geen engagement van supporters, nauwelijks iets bij de clubs. KAA Gent stapte mee in een door FC Porto gestart initiatief om de eerste thuiswedstrijd in de Champions League voor elk verkocht ticket één euro af te staan voor de vluchtelingen. ‘Let’s go migrants!’ tweette Porto. We zullen voor één keer de begripsverwarring door de ogen zien (‘vluchtelingen’ zijn iets helemaal anders dan ‘migranten’), wat telt is het idee. Gent tweette: ‘We werken graag mee aan breed draagvlak @UEFAcom van @FCPorto initiatief hulp oorlogsvluchtelingen #COBW’. Onze landskampioen gaf het goede voorbeeld. Hulde!

Ook Anderlecht stond een deel van de inkomsten uit de Europa League-wedstrijd tegen AS Monaco af. Waasland-Beveren organiseerde op 19 september dan weer een barbecue voor Nepal, dat in april getroffen werd door een zware aardbeving. Ook fijn. Het zegt veel over ons dat we die ramp al vergeten zijn. Maar voor de rest: grote stilte.

Ben ik te streng? Ben ik onrealistisch? Ben ik te vroeg? Moet ik accepteren dat niet alleen ons voetbal trager is dan dat van de Bundesliga, maar ook de beleving errond en dat er tegen Kerstmis aan wel iets zal gebeuren rond de vluchtelingen?

Ik vrees dat onze voetbalbestuurders zich afzijdig willen houden van politiek en dat ze de vluchtelingenproblematiek in de eerste plaats als een politiek probleem beschouwen. Dat krijg je met politieke leiders die tegen elkaar op schreeuwen. Er is ongetwijfeld ook de vrees voor een deel van de achterban, de xenofoben die vaak de luidste roepers zijn. Daar moet je als club tegen in durven te gaan. Net nu moet de sociale werking van onze clubs op het voorplan treden en initiatief nemen, desnoods de eigen supporters een geweten schoppen. Misschien moet je dan niet ‘Refugees welcome’ afficheren, maar je kunt op z’n minst meeleven met die sukkels die alles achter laten om te kunnen overleven. Een collecte kan ook.

De Bundesliga, dat was hartverwarmend. Dat zou ook bij ons kunnen. Volgend weekend, bijvoorbeeld.

Frank Van Laeken

Advertisements