Scoren in het Echte Leven

ScorentegenKanker-Beeld1Ik zag vorige week een tweet passeren van Football+ Foundation waarin spelers en supporters van Lierse SK werden toegejuicht omdat ze ouders van overleden baby’s en de vzw Met Lege Handen steunden. Zoals dat doorgaans gaat in de sociale media heb ik dit mooie bericht onmiddellijk geretweet. Er is al genoeg verzuring in de wereld, kleine fijne initiatieven die de kille samenleving iets warmer maken verdienen onze aandacht.

Achteraf had ik wel een bedenking: wat de play-off 3-club deed vinden we nu zo geweldig omdat het vrij uitzonderlijk is in ons profvoetbal, terwijl we het eigenlijk normaal zouden moeten vinden. Voetbalclubs moeten met hun twee voeten in de samenleving staan en al zeker in hun directe leefomgeving: de buurt, de wijk, de stad. Als voetbal zich beperkt tot een competitiewedstrijd om de veertien dagen staat het buiten de maatschappij. Dan wordt het louter een commercieel evenement: u betaalt om tweeëntwintig gladiatoren en een handvol scheidsrechters gedurende negentig minuten en nog wat toegevoegde tijd het beste van zichzelf te zien geven en daarna houdt het weer voor een tijdje op.

Het moderne voetbal kan zoveel meer betekenen voor supporters en buurtbewoners dan dat tweewekelijkse piekmoment. Een paar jaar geleden reed ik als woordvoerder van een eersteklasser samen met de toenmalige sterspeler van de club naar Gasthuisberg in Leuven, om er op bezoek te gaan bij een tienjarig kankerpatiëntje. Een initiatief was het van de community manager die op zijn beurt gecontacteerd was door een van de talloze vzw’s die zich nog belangeloos inzetten voor hun medemensen. De voetballer morde niet, integendeel. Toen hij die jongen ontmoette kwam het kind in hem los. Een grapje, wat dollen met een plastic bal, lachend mee op de foto: je zag twee jongens die het heel even goed met elkaar konden vinden. Uiteraard zal er een stukje acteertalent bij te pas zijn gekomen, maar ik ben er zeker van dat de voetballer het ook méénde. En die jongen fleurde heel even helemaal op, kon zijn zorgen tijdelijk opbergen, was eventjes geen patiënt die veel te jong met een verwoestende ziekte op een anonieme kamer in een onpersoonlijk groot ziekenhuis beland was, maar een tienjarige zoals al zijn leeftijdgenoten. Iemand die dolgraag speelt en die opkijkt naar helden in korte broek.

Daar en dan besefte ik des te meer dat voetbalclubs en voetballers een belangrijke maatschappelijke rol te vervullen hebben. Een rol die niet begint bij het betreden van het veld en eindigt bij het laatste fluitsignaal. Een rol die zich niet alleen in korte broek afspeelt. Een rol die ruimer gaat dan het spelletje waar ze toevallig goed in zijn en gemiddeld 21.000 euro bruto per maand mee verdienen, zoals we eveneens vorige week via de krant vernamen.

Het is goed dat Football+ Foundation het initiatief van Lierse SK een zetje geeft. Het zou nog veel beter zijn mocht dit niet meer nodig zijn, omdat alle betrokkenen dit normaal zouden achten. Voetbal staat met twee voeten in het Echte Leven of zou dat toch moeten doen. ‘Scoren tegen Kanker’ is mooi, nuttig en noodzakelijk. Laten we het uitbreiden tot ‘Scoren in het Echte Leven’.

Frank Van Laeken

Advertisements